Positivi’tijd’

Voor de derde dag op rij is het grijs, somber en waterkoud. Rond een uur drie ’s middags begint het zelfs al te schemeren. De donkere dagen voor Kerst vallen dit jaar wel heel erg vroeg met nog anderhalve maand te gaan. Het doet iets met me… Ik word er, net als andere jaren, mistroostig van. Zelfs onze viervoeters maken ons op beestachtige wijze duidelijk dat ze niet van dit hondenweer gediend zijn. Luna gaat simpelweg na een paar honderd meter op haar kont zitten, kijkt me met grote ogen uitdagend aan en zet zich vervolgens letterlijk schrap tegen elke stap verder van huis. Moet niet gekker worden!

Het nieuws begint me ook op de zenuwen te werken. Het is corona voor en corona achter. Mijn intuïtie schreeuwt al weken dat het helemaal de verkeerde kant op gaat. Toch heb ik het idee dat we vrolijk verder dobberen met halfslachtige maatregelen die geen enkel zicht op een positieve afloop bieden. Ik moet niet denken aan weer zo’n lange deprimerende winter met daarbij polariserende voor- en tegenstanders die elkaar én hulpverleners het leven steeds zuurder maken.

Om me heen zie ik ook veel gedoe. Mensen lijken te gedijen bij strijd. Ik ben wel wat gewend. Want stress, slechte communicatie en conflicten vormen de basis van mijn werk. Kijkend naar de structuur van onze oude hersenen is het niet vreemd dat er zoveel gedoe is. Vanuit overlevingsperspectief zijn we geneigd om alles als een bedreiging te beschouwen. Ons gevaarsysteem beoordeelt de wereld als één groot risico. Hierdoor staan we steeds in de vecht- of vluchtstand. We vallen anderen verbaal of fysiek aan of slaan op de vlucht als het ons te lastig wordt. We reageren voortdurend defensief. ‘Ja maar…’ zit ingebakken in nagenoeg elke reactie. Daarnaast is het jaagsysteem in onze oerhersenen continu aan het vergelijken. Intern halen we onszelf naar beneden. ‘Ben ik goed genoeg?’. Om er maar bij te horen. Extern plaatsen we onszelf steeds boven anderen, voelen we ons beter dan anderen. ‘Moet je kijken wat stom!’. We willen geen volgers zijn. Boven op die rots zijn we onaantastbaar.

Onze natuurlijke neiging tot negativiteit maakt mijn wereld dus niet echt gezelliger. Zeker niet als alles om me heen een grijze sluier van somberheid omhult. Ik merk het ook aan de samenwerking in teams. Er wordt op allerlei slakken extra zout gelegd. Collega’s luisteren niet naar elkaar. Zijn druk bezig met het overtuigen van anderen van hun gelijk. Een miskend gevoel duikt steeds sneller de kop op. Het vergrootglas op wat er niet is, wat niet goed gaat en wat allemaal waardeloos is, doet perfect zijn werk. Altijd op zoek naar iets om over te zeiken. Dat continue negatieve ‘geoordeel’ is letterlijk ziekmakend.

Eerlijk gezegd ben ik deze negativi’tijd’ nu, aan het begin van de winter, al beu… Zo kom ik de donkere maanden niet door! Tenzij ik in winterslaap mag… 😉 Het wordt best een uitdaging om dit gewoontegedrag in mijn hoofd te doorbreken. Want hoe snoer ik de stem van die negatieve roeptoeter in mijn kop? Ik kan wel tegen mezelf zeggen dat ik moet stoppen met vergelijken, oordelen en zeuren. Maar dat werkt net als die roze olifant. Want als ik zeg ‘Denk niet aan de roze olifant!’ is het eerste wat in mijn hoofd opdoemt zo’n enorme dikhuid met slurf en dat in de kleur roze. Een negatief doel helpt dus niet.

Ik moet dus focussen op wat er wel is. In plaats van negatief veroordelen juist positief beoordelen. Wat is er leuk? Wat gaat er goed? Het rare is dat ik een superpositivo ben als het gaat om groepen en coachees. Ik zie altijd de talenten en mogelijkheden van anderen. Dat aanwezige zaadje in mijn hoofd mag meer water voor zichzelf vragen! Een positieve kijk geeft zoveel meer energie. Deze winter wordt, wat er ook gebeurt, één en al positivi’tijd’. Laat ik een experiment beginnen waarbij ik elke dag start met een positieve vraag. Iets in de trant van ‘Wat maakt mij vandaag blij?’ of ‘Hoe ga ik mijn dag succesvol maken?’. Kijken of het me lukt om elke dag een klein beetje bewuster bezig te zijn met leuke dingen. Wat heb ik te verliezen? Ik begin vandaag meteen met het feestelijk uitblazen van een extra kaarsje…

N-Mrii

Creëer beweging met N-Mrii Stress- & Performance Solutions!

Specialist in leiderschapsontwikkeling, strategische procesbegeleiding, groepsdynamiek, communicatieve vaardigheden, persoonlijke effectiviteit en stressmanagement.

Mail: info@nmrii.nl | Telefoon: 06 – 57 33 45 90 | Site: www.minderstressophetwerk.nl

Online live incompany trainingen voor teams! Korte trajecten van zes wekelijkse sessies van 1,5 tot 2 uur!

Keuze uit de training ‘Jongleren met taken en tijd!’‘Flow op je werk!’‘Positief omgaan met verandering, tegenslag en negativiteit!’ of ‘Effectief communiceren op het werk!’.

Kijk op N-Mrii’s Online Academy voor meer informatie!

N-Mrii

N-Mrii staat voor Anne-Marie. Geboren in 1969 en woonachtig in het prachtige Zuid Limburg. Mijn missie "Elke dag een klein beetje minder stress!" Meer lezen over mij? Kijk dan op http://minderstressophetwerk.nl/Over-N-Mrii/

Wil jij reageren? Schrijf hieronder jouw mening!

%d bloggers liken dit: