De deur van de Masai…

Achterop de brommer rijdt ze door het dorre, droge landschap van Kenia. Daarbij passeert ze diverse hekken. Die lijken eigendommen te markeren. Het gebied wordt ‘Masai Mara’ genoemd dat ‘mooi gevlekt land’ betekent. Aangekomen op bestemming wordt Floortje, in ‘Floortje naar het einde van de wereld’, hartelijk ontvangen door Manon, een Rotterdamse. Ze woont al vier jaar tussen de Masai en is getrouwd met Sankala, de Masai Chief. Bijzonder. Terwijl Floortje wordt begroet, komt ook een pasgeboren Tomson gazelle in beeld. Kwispelend maakt het jong, dat naar Floortje is vernoemd, hoopvol contact en hobbelt vrolijk op zijn stakerige pootjes achter de kletsende dames aan.

De zanderige, met schrale struiken begroeide, vlakte komt regelmatig in beeld. De lokale Masai wandelen gekleed in traditioneel fel rode doeken van gebied naar gebied, dat wordt gescheiden door struiken én… deuren! Een gekleurde deur ‘out in the open’ vormt kennelijk de toegang tot het land van Masai-mensen. Verwonderd kijk ik naar het tafereel, dat door een drone wordt gefilmd. Waarom zou je een deur tussen twee stukken land zetten als je gewoon tussen de struiken door kunt wandelen? Waren de hekken op rantsoen? Ik snap er niets van. Gebiologeerd kijk ik verder… Helaas krijg ik geen antwoord op mijn vraag.

Dan komt de grote liefde van Manon in beeld. Sankala. Geen grote man. Wel een imposante man. Schitterend gekleed in het rood, behangen met prachtige kettingen. Hij blijkt een man van de wereld te zijn. Spreekt goed Engels. Toont zich vriendelijk en spraakzaam. Hij is zoon van één van de 13 vrouwen waarmee zijn vader gehuwd was. Bij zijn eigen moeder heeft hij drie broers en drie zussen. Kijkend naar de dertien vrouwen van zijn vader heeft hij 56 zussen en 48 broers. Wow… Papa heeft niet stil gezeten. Geen wonder dat Sankala zo sociaal is.

Sankala heeft Nederland regelmatig bezocht. Hij vindt dat de mensen in Nederland altijd erg veel haast hebben. Alles moet vlug, vlug, vlug. Mensen doen niet één ding tegelijk. Hij ontmoette er Nederlanders die erg gestrest waren. Volstrekt onwetend over het fenomeen ‘stress’ dacht hij in eerste instantie dat het een verschrikkelijke ziekte was. Hij oogt vol ongeloof als hij vertelt dat stress een ziekte is die mensen zichzelf op de hals halen. Door van alles tegelijk te doen. Door hun hoofd over te belasten. Door te concurreren met elkaar. Hij zegt ‘Jullie willen altijd meer en daar krijg je stress van!’. Hij sluit zijn wijze les af met een Masai gezegde ‘Meer en meer is minder en minder’. ‘In minder ligt het grote geluk…’ voegt hij er lachend aan toe.

Amen, denk ik! Wat een filosofische woorden van de Masai Chief. Hij impliceert dat stress een keuze is. Daar ben ik het grotendeels mee eens. Maar stress is in mijn ogen een onbewuste keuze. Onze Calvinistische cultuur leert ons van kleins af aan dat we hard moeten werken. Ratio en structuur worden met de paplepel ingegoten. ‘Meer en meer’ is onze drijfveer. Je bent een loser als je voor ‘minder’ gaat. We zijn ons niet bewust dat we hiermee kiezen voor stress. Als je mee wilt met de ratrace dan heb je geen keuze. Uit deze malle molen ontsnappen, wordt op alle mogelijke manieren tegengewerkt. De sociale druk en de mening van anderen wegen zo zwaar dat we ons liever aanpassen. De innerlijke criticus doet daar nog een schepje bovenop. Dat irritante stemmetje in je hoofd dweept je voortdurend op om nog harder te werken. Die maakt het evenmin makkelijk om te kiezen voor ons welzijn. Externe en interne druk vormen zo een dubbele spagaat. Fraai is dat.

Het beeld van die fel oranje deur ‘in the middle of the Masai nowhere’ blijft me dagenlang bezig houden. Wat doen die deuren daar? Uiteindelijk neemt mijn fantasievolle brein een loopje met me. Stel je nou eens voor dat die Masai-deur staat voor ‘De poort naar minder’. En dat daarachter ‘het grote geluk’ te vinden is. Beeld je dan vervolgens eens in dat iedereen zou kunnen kiezen of je die deur door wilt of niet. Als een soort van douche die je hersenen zou resetten en op standje ‘vertragen’ zou zetten. Hoeveel mensen zouden dan besluiten door die deur te gaan? Jammer genoeg is onze tuin niet groot genoeg voor zo’n poort. Hoe gaaf zou het zijn om een volstrekt nutteloze maar symbolische ‘deur naar minder’ midden in het gras te zetten? Ik zou de deur dagelijks passeren voor een lekkere dosis ‘slow’.

N-Mrii

Creëer beweging met N-Mrii Stress- & Performance Solutions!

Specialist in leiderschapsontwikkeling, strategische procesbegeleiding, groepsdynamiek, communicatieve vaardigheden, persoonlijke effectiviteit en stressmanagement.


Mail: info@nmrii.nl

Site: www.minderstressophetwerk.nl

Site: www.minderstressophetwerk.online (N-Mrii’s Online Academy)


Online live incompany trainingen voor teams! Korte trajecten van zes wekelijkse sessies van 2 uur!

  • Timemanagement training ‘Jongleren met taken en tijd!’
  • Communicatie training ‘Effectief communiceren op het werk!’
  • Stressmanagement training ‘Flow op je werk!
  • Training positieve psychologie ‘Positief omgaan met verandering, tegenslag en negativiteit!’ 

Kijk op N-Mrii’s Online Academy voor meer informatie!

N-Mrii

N-Mrii staat voor Anne-Marie. Geboren in 1969 en woonachtig in het prachtige Zuid Limburg. Mijn missie "Elke dag een klein beetje minder stress!" Meer lezen over mij? Kijk dan op http://minderstressophetwerk.nl/Over-N-Mrii/

Wil jij reageren? Schrijf hieronder jouw mening!

%d bloggers liken dit: