{"id":4933,"date":"2021-04-18T08:56:00","date_gmt":"2021-04-18T06:56:00","guid":{"rendered":"https:\/\/nmrii.nl\/?p=4933"},"modified":"2021-04-17T20:57:48","modified_gmt":"2021-04-17T18:57:48","slug":"amstel-gold-race-koorts-of-paria-in-eigen-dorp","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nmrii.nl\/?p=4933","title":{"rendered":"Amstel-Gold-Race koorts? Of paria in eigen dorp?"},"content":{"rendered":"\n

Rauw gekletter wekt mij ruw uit mijn slaap. Met \u00e9\u00e9n oog kijk ik op mijn fit-bit. Die geeft met koeienletters 07:35 uur aan. Pffff… Het is zaterdagmorgen en een streepje zon glipt de slaapkamer binnen. Ik draai me om en word om tien over acht wederom gewekt door de herrie buiten. Ze zijn al vroeg bezig met het opzetten van de dranghekken langs het parcours. <\/p>\n\n\n\n

Normaal begint de gekte van de Amstel Gold Race twee weken eerder. In ‘no-time’ wordt een compleet ‘dorp’ uit de grond gestampt bij de finish van dit wielerevenement. Toevallig in het dorp waar wij wonen. Het zorgt voor een positieve energie. Een soort ‘vibe’ waar je stiekem een beetje high van wordt. Het geeft me steeds weer een boost. De sfeer is altijd goed. Langs de route kun je relaxed kijken. Bij de kroeg tegenover ons is het altijd gezellig druk en ook in Valkenburg kun je een feestje bouwen terwijl het peloton een paar keer de Cauberg op fietst. Omdat de dorpen rondom de eindstreep behoorlijk wat overlast hebben van dit hele circus worden we beloond met een feesttent waar twee middagen en avonden bandjes staan te spelen. Geen straf dus!<\/p>\n\n\n\n

Dat is dit jaar anders. De tourversie is geschrapt. Slechts een paar dagen van tevoren verschijnt een mini-dorp bij de finish. De route is aangepast naar een omloop van 17 kilometer. De dames rijden ’s morgens 7 keer langs en de heren mogen hun krachten ’s middags tonen als ze de route 12 keer afleggen. Op de Cauberg hangt een banner ‘Kom niet naar de Amstel Gold Race… Kijk thuis’. Iedereen wordt ontmoedigd om te komen kijken. Dat snap ik ook. Want het is een van de weinige dingen die lonken in deze Corona-tijd.<\/p>\n\n\n\n

Vandaag zijn we dus wat later voor ons rondje door het veld met de honden. We stappen de deur uit en ik loop een paar meter verder tegen een twee meter hoog hekwerk aan dat met zwart doek is dichtgemaakt. Verbaasd kijk ik mijn man aan. ‘Wat is dit?’<\/em>. Ik had ergens wel gehoord dat ons dorp ‘hermetisch’ afgesloten zou worden van de buitenwereld. Maar dat wij als Viltenaren, het dorp waar de finish plaatsvindt, ook ongewenste gasten zijn, daar had ik niet op gerekend. Ik had gehoopt dat we er, als ‘locals’, nog een beetje van mee zouden krijgen. Dus, trek ik ge\u00efrriteerd de conclusie, dat we dit jaar niet alleen de ellende hebben maar ook nog extra gestraft worden voor waar we wonen. We mogen niet eens veilig in de buitenlucht naar een paar voorbij racende wielrenners kijken. Pffff… <\/p>\n\n\n\n