Mannen in het wild… ’s nachts…

De vierde aflevering van de serie ‘Mannen in het wild’ gaat over ‘geluk’. De heren in de midlife van hun leven zijn al dagen bij elkaar. Het wordt tijd dat ze stilte gaan zoeken in zichzelf tijdens de ‘Solo-opdracht’. ‘Het is de bedoeling dat de mannen hun eigen ritme gaan vinden. Door de nacht alleen door te brengen op een zelfgemaakte slaapplek. Buiten in de natuur… Ergens op die enorme berg in de Dolomieten.

Wow, denk ik. Dat is gaaf! Wat zou ik graag die kans krijgen. Tegelijkertijd denk ik dat ik het niet zou durven. De nacht helemaal alleen doorbrengen op zo’n schitterende maar pikdonkere berg? Tussen de beesten die juist tot leven komen als ik ga slapen?

De meeste deelnemers zoeken een rustige plek en gaan in stilte aan de slag met het bouwen van hun eenzame slaapplaats. Eén van hen, Jacob, kiest een plaats ver weg van de berghut. Hij grijpt de gelegenheid, om echt alleen en stil te zijn, letterlijk met beide handen aan. Hij gebruikt zijn creativiteit en maakt een oven, bedekt met stenen die de warmte vasthouden. Hij neemt de rust en bepaalt volledig zijn eigen tempo. De volgende morgen komt hij vroeg de berg afgewandeld en deelt zijn belangrijkste inzicht. ‘Luxe hoeft niet van buiten te komen. Het zit in jezelf. Ik heb vaardigheden in mezelf gebruikt waardoor ik gelukkig kan zijn’. Wow… Dat raakt me. Het is zo herkenbaar…

Verstillen en vertragen is ook mijn sleutel tot geluk. Het zit juist in de kleine dingen. Die onverwachte vos die door het hoge gras het bos in rent. Een buizerd die vlak over mijn hoofd een duikvlucht maakt. De vroege ochtendzon op mijn huid terwijl ik geniet van dat eerste kleine slokje geurende koffie. Vrienden die je onverwachts tegenkomt om vervolgens de kroeg in te duiken. Het ritme en de bewegingen op dat lekkere nummer tijdens de dansles. Die kleine momenten… Ik geniet er elke dag weer van!

Dan het hilarische poepverhaal van Jan Arie. Hij kruipt om 9 uur in zijn tentje om te gaan slapen. Om 3 uur wordt hij wakker. In het pikkedonker. Hij moet poepen. Hij besluit niet te gaan, te wachten tot 6 uur. . Na een half uur blijkt dat doel niet haalbaar. Hij trekt zijn schoenen aan en gaat, met verder weinig om het lijf, op zoek naar de poepdoos. Ergens op die donkere berg. Hij komt tot de ontdekking dat de berg in de nachtelijke uren tot leven is gekomen. Hij knipt zijn lichtje aan en schijnt vanaf de pot het bos in. Meteen weerkaatst het licht in de ogen van verschillende wilde dieren. Oeps, hij is niet zo alleen als hij dacht. Hij doet het licht aan en weer uit. Hij zit zo langer dan gepland in zijn blote reet op het ‘bostoilet’. Totaal onder de indruk van het nachtleven in natuur. Op het moment dat Jan Arie zijn verhaal in geuren en kleuren tijdens het ontbijt vertelt, moet ik ontzettend hard lachen. Ik vind het zo komisch… Ik zie mezelf al zitten in mijn blote kont met de starende ogen van een kudde zwijnen op me gericht. Hoezo ‘solo’? Het inzicht van Jan Arie? ‘Geluk zit niet in externe factoren, maar veel meer in jezelf’. Dat ontdekt hij terwijl hij zich aan het ‘ontlasten’ is…

N-Mrii

Wil je minder werkstress? Meer werkplezier?

Kijk dan op mijn vernieuwde website minderstressophetwerk.nl voor informatie over Stress- en Burn-out Coaching of Talent- of Leiderschapscoaching of Persoonlijke Effectiviteit.

N-Mrii

N-Mrii staat voor Anne-Marie. Geboren in 1969 en woonachtig in het prachtige Zuid Limburg. Mijn missie "Elke dag een klein beetje minder stress!" Meer lezen over mij? Kijk dan op http://minderstressophetwerk.nl/Over-N-Mrii/

2 gedachten over “Mannen in het wild… ’s nachts…

  • 9 oktober 2019 om 22:11
    Permalink

    Met dank Anne-Marie. Mooie blog!

    Beantwoorden
    • 11 oktober 2019 om 08:30
      Permalink

      Dag Jan Arie,
      Wat leuk dat jij, als deelnemer aan ‘Mannen in het wild’, reageert op mijn blog. Ik heb genoten van jouw en jullie avonturen. Wij wandelen ook vaak in de Oostenrijkse en Italiaanse bergen, van dal tot top. De fysieke inspanning en de innerlijke rust die ik daar vind is niet te beschrijven voor mensen die dat nooit gedaan hebben. Ik vind het jammer dat de serie alweer afgelopen is. Heb gisteren met tranen in mijn ogen naar jullie hereniging gekeken… 😉
      Veel succes en geluk!
      Hartelijke groet, Anne-Marie

      Beantwoorden

Wil jij reageren? Schrijf hieronder jouw mening!

%d bloggers liken dit: